Η Προποντίδα είναι το αρχαίο όνομα για τη Θάλασσα του Μαρμαρά (σημερινή Τουρκία). Τα Τσακώνικα της Προποντίδας ομιλούνταν σε μια μικρή τσακωνική αποικία εκεί — έναν θύλακα ομιλητών που διατήρησαν τη διάλεκτό τους μακριά από την Πελοπόννησο για αρκετούς αιώνες. Αυτή η διάλεκτος έχει πλέον εκλείψει: οι ομιλητές της διασκορπίστηκαν σε όλη την Ελλάδα μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (γνωστή στην Ελλάδα ως Μικρασιατική Καταστροφή) και στη συνέχεια στράφηκαν στην Κοινή Νεοελληνική (Liosis, 2017).


Ιστορικό Πλαίσιο

Η ημερομηνία ίδρυσης της τσακωνικής αποικίας της Προποντίδας αμφισβητείται:

  • 18ος αιώνας: Η κυρίαρχη θεωρία υποστηρίζει ότι οι Τσάκωνες μετανάστευσαν εκεί κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου, πιθανώς μετά τα Ορλωφικά (1770) ή για οικονομικούς λόγους.
  • Βυζαντινή περίοδος: Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν μια πολύ παλαιότερη εγκατάσταση, που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα.

Κύρια Γλωσσολογικά Χαρακτηριστικά

Τα Τσακώνικα της Προποντίδας παρουσίαζαν μοναδικά χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούσαν από τις πελοποννησιακές ποικιλίες:

Φωνολογία

  • Απώλεια του /l/ (*λ): Όπως και στη νότια πελοποννησιακή ποικιλία, το αρκτικό /l/ είχε χαθεί. (Witczak, 2015)
  • Επιρροή της ΚΝΕ: Λόγω της επαφής με άλλους ελληνόφωνους πληθυσμούς, η διάλεκτος είχε δεχθεί ισχυρότερες επιρροές από την Κοινή Νεοελληνική στο λεξιλόγιο.

Μορφολογία και Σύνταξη

  • Το μόριο μα: Η υποδιάλεκτος της Προποντίδας σχημάτιζε τον μέλλοντα με το μόριο μα (όπως στο μα τ’ παρακαλέσ’ «θα σε παρακαλέσω»), σε αντίθεση με την Κοινή Νεοελληνική που χρησιμοποιεί το θα (προερχόμενο από το βοηθητικό θέλω). Το μόριο μα δεν μπορεί να προέλθει από το θέλω και η προέλευσή του παραμένει ένα άλυτο ζήτημα στην τσακωνική γλωσσολογία (Liosis, 2017).
  • Τοποθέτηση Κλιτικών: Διατήρησε το αρχαϊκό σύστημα τοποθέτησης των κλιτικών αντωνυμιών (Νόμος του Wackernagel), όπου η θέση τους εξαρτιόταν από το αν το ρήμα ήταν στην αρχή της πρότασης. (Liosis, 2017)

Τεκμηρίωση

  • Ο Κωστάκης παρείχε σημαντική τεκμηρίωση αυτής της διαλέκτου παίρνοντας συνεντεύξεις από εξόριστους ομιλητές. Η Σύντομη Γραμματική της Τσακωνικής Διαλέκτου (1951) εξετάζει τη βόρεια υποδιάλεκτο και, για πρώτη φορά, την υποδιάλεκτο της Προποντίδας (Liosis, 2017).
  • Η διάλεκτος καλύπτεται στο τρίτομο Λεξικό της Τσακωνικής Διαλέκτου (1986–87) (García Chaparro, 2026).